((کاروان های صلح و آزادی برای ایران))
بسوی سازمان ملل برای تجمع در روز ٢٤ سپتامبر در پشتیبانی ازخواسته مردم ایران برای استقرار دموکراسی و حقوق بشر و در اعتراض به محمود احمدی نژاد هموطنان ما در ایران برای دستیابی به آزادی، دموکراسی و حقوق انسانی خود در چهارچوب یک حکومت متکی بر مردم به پا خاسته اند و برای آن هزینه ای بس گزاف و غیر قابل جبران با جان آزاد زنان و مردان و جوانانی چون ندا، سهراب، فهیمه، پریسا، ترانه، علیرضا و کیانوش پرداخته اند. این زنده یادان با خون خود نوشتند و از جان خود گذشتند تا جهانیان بدانند که ((ایرانی می میمرد، ذلت نمی پذیرد)). علیرغم ضایعاتی این چنین جانکاه، مردم ایران بدون کوچکترین تزلزلی همچنان به مانند روز پرشکوه ٢٥ خرداد ١٣٨٨، با تکیه بر خرد جمعی و خود سازماندهی، بر مبارزه مسالمت آمیز تاکید دارند. در این اجتماعات، چه میلیونی و یا صد نفره، هیچ گاه یک ایرانی دموکراسی خواه عقیده ایرانی دیگر را تفتیش، تکفیر و یا نفی نکرده است. آنچه همه آنان را همسو و متفق کرده است، خواسته ی دموکراسی و حقوق بشر است. ما ایرانیان بیرون از کشور با همه ی وجود و توان در همراهی با هم میهنانمان کو...