بی برنامه گی "جنبش سبز اسلامی" یا " فرسوده کردن مبارزات مردم" برای بقای ننگین رژیم اسلامی؟
بهمن نزدیک به دو ماه از خیزش و مبارزه قهرمانانه مردم ایران علیه حکومت جهل و جنون و ددان حاکم بر آن میگذارد و هر روز شاهد دستگیری و تحویل بدن های بی جان این مبارزان، هستیم و در این حال "رهبری سبز" نه برنامه ای در دست دارد و نه هدفی و گویا همانند بازرگان که در اوج تنش های بعد از قیام 57 بجای تفکر و مشورت با آگاهان اجتماعی وسیاسی برای حل مشگلات به حسینیه نزدیک خانه اش میرفت و استخاره میکرد، فرزند امام و شیفته سخن او: "جمهوری اسلامی، نه یک کلمه بیش، نه یک کلمه کم" مرتب در حال استخاره هست و مریدانش مرتب در بوق میگذارند که "برنامه" او"بزودی" اعلام میشود و هر آنگاه که مردم بجان آمده از وحشی گری های مسلمین ناب محمدی خود "خواسته" هایشان را عنوان میکنند، این شیفته راه امام، زبان باز میکنند و علیه خواسته های مردم حرافی میکند. این سکوت و عنوان نکردن برنامه و هدف میتواند 2 شق داشته باشد. شق اول آن است که موسوی و لشگریانش، هیچ برنامه و هدفی ندارند، چرا که قصد آنها چنین نبود که مردم به خیابان ریخته و از شعار الله اکبر، میر حسین، یا حسین شروع ...